Hoeveel betaal je voor een olympische gouden medaille?

In dit artikel:

Jutta Leerdam kroonde zich tijdens de Olympische Winterspelen in Milaan-Cortina tot olympisch kampioene op de 1000 meter en kreeg daarvoor een gouden medaille — maar “goud” is minder letterlijk dan het lijkt. Moderne olympische gouden plakken bestaan uit ongeveer 500 gram zilver met een dun laagje van circa 6 gram goud; puur goud werd voor het laatst aan medailles gegeven bij de Zomerspelen van 1912 in Stockholm. De omschakeling is vooral economisch bepaald: door alleen te vergulden blijft het mogelijk vele medailles uit te reiken zonder de wereldvoorraad goud te belasten (berekend wordt dat het huidige laagje genoeg is voor nog honderden miljoenen jaren medailles).

De materiaalwaarde van zo’n medaille fluctueert met de edelmetaalprijzen en ligt momenteel rond de 1.800 euro als je hem omsmelt — een bedrag dat flink afsteekt tegen de inzet en training van topsporters. In Nederland wordt dat deels gecompenseerd via een medaillebonus: 30.000 euro voor goud, 15.000 voor zilver en 7.500 voor brons; Leerdam kwam daardoor net op tijd, want na Milaan-Cortina 2026 verdwijnt die bonus. Internationaal lopen de beloningen sterk uiteen: landen als Hongkong en Singapore betalen ruim een half miljoen tot meer dan 700.000 euro voor goud, Kazachstan geeft bijvoorbeeld een huis, en Noorwegen geeft geen geldelijke beloning maar wel eer en felicitaties van de koning.

Wie een gouden plak zou willen verkopen, kan veel meer krijgen dan de metaalwaarde; veilingen prijzen medailles naar verhaal en tijdstip. Direct na de Spelen kunnen topmedailles ongeveer 80.000 euro opleveren, terwijl unieke historische stukken — zoals Jesse Owens’ gouden medaille uit 1936 — op veilingen records verbraken (Owens’ medaille bracht in 2013 bijna 1,47 miljoen dollar op). Conclusie: de emotionele en verzamelwaarde van een olympische medaille overstijgt doorgaans ver de enkele duizenden euro’s aan materiaalwaarde.