Hoe werd musketier D'Artagnan, die mogelijk in Maastricht gevonden is, zo beroemd?
In dit artikel:
Archeologen hebben onder het altaar van een kerk in Maastricht mogelijk het skelet gevonden van Charles de Batz de Castelmore d’Artagnan, de historische man die model stond voor de hoofdpersoon uit Alexandre Dumas’ De Drie Musketiers. D’Artagnan zou in 1673 bij de gevechten tijdens het beleg van Maastricht zijn gevallen; historici gingen al uit van een begrafenis in die stad. DNA-onderzoek moet uitwijzen of het gevonden skelet werkelijk van hem is, zegt universitair docent Marc Smeets (Radboud University), die commentaar geeft bij de vondst.
Smeets legt uit waarom Dumas’ verhaal zo lang populair is: Les Trois Mousquetaires verscheen oorspronkelijk als feuilleton, dus in dagelijks verschenen afleveringen in de krant. Die vorm dwingt tot veel vaart en cliffhangers, waardoor lezers telkens terugkwamen — vergelijkbaar met moderne binge-entertainment. Dumas schreef vooral doelbewust vermakelijke literatuur: spannend, goed geconstrueerd en gericht op spektakel meer dan op diepe filosofische reflectie.
Het verhaal volgt de jonge D’Artagnan die naar Parijs trekt om bij de Koninklijke Musketiers te dienen en daar vrienden en kameraden vindt in Athos, Porthos en Aramis. Volgens Smeets spreekt het publiek nog steeds aan dat deze protagonisten geen onfeilbare helden zijn maar herkenbare mensen met eetlust, liefdes en menselijke zwaktes. Dumas plaatste zijn avonturen ruim anderhalve eeuw terug in de tijd en sloot aan bij het toen nieuwere genre van historische avonturenromans dat vanuit Engeland door Frankrijk trok.
De populariteit van De Drie Musketiers werd verder versterkt door de opkomst van de romantiek — belangstelling voor het verleden — en door illustraties die het spektakel visueel ondersteunden. Smeets suggereert dat er in moderne literatuur nog steeds auteurs zijn die hetzelfde pageturner-effect bereiken; als vergelijkingen noemt hij hedendaagse thrillerschrijvers zoals Robert Harris of Dan Brown. De ontdekking in Maastricht geeft nu een mogelijke fysieke verbinding tussen de literaire mythe en de historische persoon.