Hoe Venus mogelijk haar eigen maan heeft opgegeten

In dit artikel:

Venus heeft geen maan, hoewel de planeet qua grootte, massa en opbouw sterk op de aarde lijkt. Astrofysicus Stephen Kane van de University of California, Riverside, presenteert een mogelijke verklaring: Venus kan ooit wel een maan hebben gehad, maar die is uiteindelijk op de planeet neergestort.

De oorzaak ligt volgens Kane in de extreem trage rotatie van Venus. De planeet draait eens in de 243 aardse dagen om haar as, terwijl de aarde ongeveer 24 uur nodig heeft. Bij de aarde draagt haar snelle rotatie energie over aan de maan, waardoor die jaarlijks ongeveer vier centimeter verder weg beweegt. Rond Venus zou de combinatie van haar langzame draaiing en zwaartekracht juist hebben gezorgd dat een maan geleidelijk naar binnen spiraalde.

Kane testte dit scenario met computermodellen. Nadat hij had gecontroleerd of het model het aarde-maansysteem correct nabootste, varieerde hij de rotatiesnelheid van Venus en de massa van hypothetische manen. In de meeste simulaties stortte de maan uiteindelijk op Venus; zwaardere manen deden dat sneller. De studie bewijst echter niet dat Venus daadwerkelijk ooit een maan had, alleen dat zo’n maan daar waarschijnlijk niet blijvend kon bestaan.

Direct bewijs is moeilijk te vinden, omdat ongeveer een miljard jaar geleden een groot deel van het Venusoppervlak geologisch werd vernieuwd. Mogelijke sporen kunnen daarom diep onder de grond liggen. Seismische metingen zouden kunnen uitwijzen of Venus restanten van zo’n botsing bevat. Een inslag kan bovendien de rotatie, geologie en het klimaat van de planeet ingrijpend hebben veranderd.

De bevindingen zijn ook relevant voor de zoektocht naar bewoonbare planeten rond andere sterren. Langzaam draaiende aardachtige planeten kunnen volgens Kane hun maan verliezen, terwijl een maan mogelijk wel invloed heeft op de ontwikkeling van een planeet, maar niet noodzakelijk is voor bewoonbaarheid.