Hoe houd je als dokter het hoofd koel bij 'vreemde' patiënten?
In dit artikel:
Artsen komen patiënten tegen op de meest onverwachte momenten en plaatsen, en vaak onder bizarre omstandigheden. In deze persoonlijke beschouwing vertelt een huisarts over ontmoetingen die het menselijke karakter van de zorg onderstrepen: van een wildbebaarde acteur die na een ongeluk op een filmset in volledige verkleedkleding op het spoedspreekuur verschijnt en daarmee de moeder van de auteur de schrik van haar leven bezorgt, tot wachtkamers vol uiteenlopende types — BN’ers, zakenlui, drugskoeriers en gedetineerden — die je buiten de zorg zelden oog in oog spreekt.
Kleine, onverwachte details achter iemands klacht geven volgens de auteur meerwaarde aan het werk: een 86‑jarige die dagelijks tien kilometer rolschaatst en door een blessure zijn hobby niet meer kan uitoefenen, of een hoogbejaarde vrouw die geen mutsjes meer kan breien voor te vroeg geboren baby’s en daar veel van haar zingeving uit haalde. Ook wordt verwezen naar een aflevering van de podcast Uit de Praktijk, waarin een verpleegkundige in het gevangenisziekenhuis vertelt hoe hij een alleenstaande, hoogzwangere 18‑jarige hielp bevallen — een voorbeeld van zorg in bijzondere omstandigheden.
Tegelijkertijd benadrukt de schrijver dat artsen gestructureerd werken met checklists en vaste stappen om fouten en afleiding te voorkomen — juist nodig wanneer de situatie of verschijning van een patiënt (of van de arts zelf) afleidt. Humoristische anekdotes illustreren dat: een collega die tijdens carnaval een patiënt in een Pino‑pak ziet, en de auteur die een onwel geworden gast op een feest verzorgde terwijl ze in witte schmink en kimono met satéstokjes in het haar stond, tot verbazing van de ambulancebroeders.
De kernboodschap is dat moderne zorg zowel protocollen als menselijke betrokkenheid nodig heeft. Standaardisatie helpt veiligheid en focus, maar mag niet ten koste gaan van nieuwsgierigheid naar het persoonlijke verhaal van patiënten. Als praktische aanbeveling stelt de auteur voor om in formulieren en checklists expliciet ruimte te maken voor een opvallend persoonlijk detail — een klein vinkje dat de mens achter de klacht zichtbaar houdt.