Het hart van vleermuismoeders maakt een sprongetje als ze hun eigen jong horen

In dit artikel:

Japanse onderzoekers hebben ontdekt dat moedervleermuizen lichamelijk sterker reageren op de geluiden van hun eigen jongen dan op die van andere jongen. De studie, uitgevoerd aan Doshisha University en gepubliceerd in Frontiers in Ethology, richtte zich op vier zwangere Japanse huisvleermuizen (Pipistrellus abramus), een soort die in kolonies van tientallen tot honderden dieren leeft.

De onderzoekers namen de noodroepjes van twee dagen oude jongen op en lieten die later aan de moeders horen. Met een ECG maten ze ondertussen hun hartslag. Bij de geluiden van hun eigen jongen steeg die tijdelijk met ongeveer 70 slagen per minuut; op roepjes van andere jongen volgde nauwelijks reactie. Dat wijst erop dat de geluiden de moeders mogelijk direct voorbereiden om hulp te bieden.

Tot verrassing van de onderzoekers veroorzaakten echolocatiegeluiden van oudere jongen zelfs een stijging van circa 130 slagen per minuut. Mogelijk herkennen moeders deze recentere geluiden beter of passen ze hun herinnering aan de stem van hun jong aan. De hartslagmeting maakt echter niet duidelijk of de reactie voortkomt uit zorgdrang of stress. Vervolgonderzoek moet daarom de werking van het zenuwstelsel en de sterkere reactie op oudere jongen verder onderzoeken. De bevindingen laten zien dat de sociale en neurologische vaardigheden van deze vleermuizen complexer kunnen zijn dan gedacht.