Groot mysterie rond goud lijkt opgelost: de aarde heeft een natuurlijke 'goudfabriek'

In dit artikel:

Wetenschappers van het GEOMAR Helmholtz Centre for Ocean Research Kiel denken een belangrijke stap in de vorming van goud te hebben ontrafeld. In een nieuwe studie naar vulkanisch glas uit de Kermadec-eilandboog, ten noorden van Nieuw-Zeeland, vonden zij dat magma in een subductiegebied veel meer goud bevat dan vergelijkbaar magma elders op de oceaanbodem. Dat wijst erop dat de goudverrijking al diep in de aardmantel begint.

Volgens de onderzoekers is water uit de wegzakkende oceaanplaat niet zelf de bron van het goud, maar wel de aanjager van het proces. Het water verlaagt de smelttemperatuur van de mantel, waardoor gesteente herhaaldelijk smelt. Daarbij vallen sulfidemineralen uiteen waarin goud vastzit, en komt het edelmetaal vrij in opstijgend magma. Door elke nieuwe smeltfase wordt dat magma verder verrijkt.

De gemeten hoeveelheden zijn nog te laag voor een winbare goudmijn, maar de studie verandert wel het beeld van hoe goudvoorraden ontstaan. Niet alleen processen aan het aardoppervlak zijn bepalend; de basis voor grote goudafzettingen wordt tientallen kilometers diep gelegd. Het mechanisme kan ook verklaren waarom veel onderzeese hydrothermale systemen zo goudrijk zijn.