E-nummer 202 maakt ons eten langer houdbaar: is dat wel zo gezond?

In dit artikel:

E202, beter bekend als kaliumsorbaat, is een veelgebruikt conserveermiddel dat schimmel-, gist- en soms bacteriegroei remt, waardoor producten zoals zuivel, wijn, frisdrank, brood, spreads en gedroogd fruit langer houdbaar blijven. Voedingsdeskundige Renate Akkerman (Maastricht University Campus Venlo) vat de functie bondig samen: “Het is een conserveermiddel dat voorkomt dat voedsel te snel bederft.” In de praktijk is het een wit, bijna smaakloos poeder dat in kleine hoeveelheden wordt toegevoegd en goed oplost.

Kaliumsorbaat wordt meestal synthetisch geproduceerd, maar het molecuul is chemisch gelijk aan sorbinezuur dat van nature in sommige bessen voorkomt. Door de productie ontstaat een stabiel zout dat zich goed leent voor toepassing in uiteenlopende producten, ook cosmetica.

Wat veiligheid betreft: kaliumsorbaat behoort tot de best onderzochte conserveermiddelen. Er is geen overtuigend bewijs dat normale voedingsinnames toxisch zijn of de darmflora beschadigen. Allergische reacties komen zelden voor en doen zich vooral voor bij cosmetisch gebruik, niet via eten. Alleen bij extreem hoge doses — niveaus die via gewone voeding vrijwel niet haalbaar zijn — zijn in dierstudies milde maag-darmklachten gerapporteerd. Het lichaam breekt de stof bovendien eenvoudig af tot water en koolstofdioxide.

Hoewel E202 zelf geen voedingswaarde toevoegt en dus niet “gezond” is in die zin, draagt het wezenlijk bij aan voedselveiligheid door bederf te voorkomen. Andere conserveermiddelen met vergelijkbare werking zijn natriumbenzoaat (E211) en calciumpropionaat (E282); ook natuurlijke antimicrobiële extracten zoals rozemarijn worden soms gebruikt, afhankelijk van het product en de gewenste houdbaarheid. Kort gezegd: kaliumsorbaat is geen voedingsstof of dramatisch gevaar, maar wel een effectieve, gereguleerde stille beschermer van ons eten.