Deze prehistorische walvis had wel een heel bijzonder hoofd
In dit artikel:
Een internationaal onderzoeksteam heeft vastgesteld dat de uitgestorven dwergpotvis Scaphokogia huachafo de extreemst asymmetrische schedel had die ooit bij een walvisachtige is gevonden. Het fossiel, in de jaren 90 ontdekt in Peru, is 6,3 tot 5,6 miljoen jaar oud. Het dier werd ongeveer 2,7 meter lang en leefde in een periode waarin het klimaat koeler en droger werd.
Bij moderne tandwalvissen ondersteunt asymmetrie in de schedel de echolocatie en geluidsproductie. Bij S. huachafo ging die veel verder: beide neusgaten lagen aan de linkerkant en de botten in het gezicht verschilden sterk in grootte en positie. Volgens hoofdonderzoeker Aldo Benites-Palomino is de vorm geen gevolg van vervorming door fossilisatie; de schedel is intact en vertoont geen breuken of andere afwijkingen. De soortnaam verwijst naar het Peruaans-Spaanse woord ‘huachafo’, dat onder meer extravagant of bizar betekent.
De schedel wijst erop dat deze dwergpotvis waarschijnlijk niet in de diepzee op inktvissen joeg, zoals veel moderne potvissen. Zijn zware, buisvormige snuit wees 31 graden naar beneden en kon door een flexibele nek tot ongeveer 55 graden omlaag worden gericht. Daarmee kon het dier vlak boven de zeebodem van ondiepe kustwateren naar voedsel zoeken. Omdat het geen snorharen of bijzondere zichtaanpassingen had, denken onderzoekers dat het zijn echolocatie gebruikte om prooien tussen het sediment te vinden. Het fossiel biedt zo inzicht in verdwenen leefwijzen en de ontwikkeling van moderne zeezoogdieren.
Vandaag Inside: Johan Derksen ziet groei Wibra: 'Teken dat het slecht gaat met economie'