Deze fossielen onthullen een verrassende tussenstap in de menselijke evolutie

In dit artikel:

Een internationaal onderzoeksteam analyseerde met CT-scans de arm-, dij- en scheenbeenbotten van zeven menselijke voorouders die 3,7 tot 1,5 miljoen jaar geleden leefden. Omdat botten zich tijdens het leven aanpassen aan de krachten die erop werken, kunnen ze aanwijzingen geven over de manier waarop deze soorten zich voortbewogen.

De Australopithecus, die in Oost- en Zuid-Afrika leefde, had relatief sterke armen en mensachtig gevormde benen. Dat wijst erop dat deze mensachtige al rechtop over de grond liep, maar ook nog veel in bomen klom. Zijn bewegingspatroon was daarmee een combinatie van aapachtige en menselijke kenmerken.

Bij de vroege Homo, die ongeveer 1,8 tot 2,3 miljoen jaar geleden leefde, waren de benen naar verhouding sterker en de armen zwakker. Dat patroon lijkt meer op dat van moderne mensen en wijst op een grotere afhankelijkheid van lopen over de grond. De resultaten ondersteunen het idee dat rond twee miljoen jaar geleden een belangrijke verandering in de voortbeweging plaatsvond.

Die overgang viel samen met een sterke groei van de hersenen. De onderzoekers vermoeden dat het afleggen van grotere afstanden mogelijk extra eisen stelde aan lichaam en hersenen, maar benadrukken dat dit slechts een hypothese is. De fossielen laten vooral zien dat de overstap van bomen naar de grond geleidelijk verliep.