Deze drijvende vogelverschrikker houdt zeevogels uit de buurt van visnetten

In dit artikel:

Britse onderzoekers hebben voor de kust van Cornwall onderzocht hoe de bijvangst van duikende zeevogels in kieuwnetten kan worden verminderd. Ze testten twee eenvoudige afschrikmiddelen: een boei met grote, ronddraaiende ogen, de ‘Looming-Eyes Buoy’ (LEB), en een vlieger in de vorm van een roofvogel, de ‘scarybird’. Kieuwnetten zijn onder water moeilijk zichtbaar voor onder meer zeekoeten en alken, die erin verstrikt kunnen raken en verdrinken.

Het onderzoek duurde bijna anderhalf jaar en werd uitgevoerd met tien vissers. Zij haalden 1057 netten binnen: 353 gewone netten en telkens 352 netten met een van de twee hulpmiddelen. In totaal werden 191 dieren als bijvangst geregistreerd, onder wie 153 vogels. Bijna alle dieren waren al dood toen ze aan boord kwamen. De LEB-boeien verminderden het aantal vogels in de netten met 59 procent; de vliegers bereikten een vermindering van ongeveer 70 procent.

De vliegers werkten vooral goed wanneer ze dicht bij de netten stonden. De boeien hadden een kleiner, maar breder verspreid effect. Ook bleek het risico sterk te variëren: de meeste vogels werden in januari en februari gevangen, en locatie en maaswijdte speelden eveneens een rol. Daarom zouden vissers de middelen mogelijk alleen in risicovolle wintermaanden of gebieden hoeven te gebruiken.

De onderzoekers benadrukken dat de werking kan verschillen per vogelsoort en weersomstandigheden. Ook is nog onbekend of vogels aan de afschrikmiddelen wennen. Praktische toepasbaarheid blijft belangrijk voor vissers. Bestaande zogenoemde tori lines hebben zich al langer bewezen; in Namibië verminderden die de bijvangst volgens eerder onderzoek met 98 procent.