Deze doodgewone vogels in je achtertuin zijn stiekem best bijzonder

In dit artikel:

Veel ogenschijnlijk gewone tuinvogels blijken een opvallend verhaal te hebben. De grote en kleine bonte specht worden steeds vaker in tuinen gezien; waar ze vroeger alleen bij strenge winters opdoken, profiteert de soort nu van ouder en natuurlijker bosbeheer met meer dood hout, waardoor meer voedsel- en nestplaatsen ontstaan. De middelste bonte specht blijft zeldzamer en komt vooral in Oost- en Zuid-Nederland voor; hij valt op door een volledig rode pet, een witter gezicht en het ontbreken van een zwarte baardstreep.

De spreeuw toont seizoensgebonden uiterlijke verschillen — glanzend en geelbesnaven in het broedseizoen, gespikkeld en met een donkergrijze snavel in de winter — maar ecologisch gaat het slecht met de soort. Intensieve landbouw en het verdwijnen van nestplaatsen in steden zorgen voor sterke broedsucces‑verliezen; veel jonge spreeuwen halen hun eerste levensjaar niet, waardoor de soort op de oranje lijst van broedvogels staat.

De koperwiek is een Scandinavische lijster met koperrode 'oksels' die zich in winters naar Nederland kan verplaatsen wanneer voedselschaarste in het noorden dwingt tot massale uitwijking. Deze bessenliefhebber verschijnt vaak in grote aantallen in boomgaarden, parken en tuinen.

Ten slotte de halsbandparkiet: felgroene, luidruchtige nieuwkomer vooral rond de Randstad. Sinds het eerste in het wild broedende paartje in 1968 heeft de soort zich ondanks het koude klimaat goed gevestigd, vermoedelijk na ontsnappingen en uitzettingen van kooivogels. In koude maanden blijft ze echter voor een groot deel afhankelijk van bijvoeren door mensen.

Kortom: let eens op in je tuin — achter bekende vogels schuilen verhalen over succes, afname, toevluchtsoord of invasies.