De uitvinding: de snellenkaart

In dit artikel:

Tot 1862 bestond er geen gestandaardiseerde manier om slechtziendheid en gezichtsscherpte objectief te meten. Oogarts Hermann Snellen van de Universiteit Utrecht ontwikkelde daarom de naar hem genoemde Snellenkaart.

Bij de test kijkt iemand vanaf zes meter afstand met één oog naar een witte kaart met zwarte blokletters. De bovenste regel bevat één grote letter; daaronder volgen regels met steeds kleinere letters. Elke regel staat voor een bepaald niveau van visuele details, waarmee de oogsterkte kan worden vastgesteld. Om verwarring te voorkomen ontbreken de letters I, J, M, Q, W en X. De kaart werd vanaf 1862 veel gebruikt en kreeg later onder meer Japanse en Russische versies. Voor zijn bijdrage aan de oogheelkunde werd Snellen door koningin Wilhelmina benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.