De eerste alligators floreerden na het uitsterven van de dinosauriërs

In dit artikel:

Paleontologen hebben in Colorado fossielen ontdekt van Mandrasuchus milleri, een tot twee meter lange alligatorachtige die ongeveer 350.000 jaar na de meteorietinslag van 66 miljoen jaar geleden leefde. Daarmee is het dier de oudste bekende vertegenwoordiger van de onderfamilie waartoe de Amerikaanse en Chinese alligator behoren.

Het onderzoeksteam van het Denver Museum of Nature and Science vond botten, tanden en beenplaten van ongeveer vijftien exemplaren bij Corral Bluffs. Micro-CT-scans en een vergelijking van 330 anatomische kenmerken met bijna 150 andere krokodilachtigen bevestigden de indeling. De dieren hadden een korte, brede snuit, puntige voortanden om prooien te grijpen en ronde achtertanden waarmee ze schelpdieren en ander hard voedsel konden kraken.

M. milleri leefde waarschijnlijk in zoetwatergebieden, joeg vanuit een hinderlaag en schuilde mogelijk in holen. Die leefomgeving bood bescherming tegen de barre omstandigheden na de inslag, terwijl een gevarieerd dieet hielp toen veel andere dieren verdwenen. De vondst laat zien dat een groot roofdier al snel na het uitsterven van de niet-vliegende dinosauriërs kon floreren en biedt nieuwe aanwijzingen over de vroege evolutie en latere verspreiding van alligators. De soort is genoemd naar de vindplaats Corral Bluffs, de krokodilgod Sobek en fossielenverzamelaar Ian Miller.