CU-Kamerlid Pieter Grinwis wint Prinsjesprijs: „Het geeft voldoening als ik iets kan bereiken voor mensen in vergeten Haagse wijken"

In dit artikel:

ChristenUnie-Kamerlid Pieter Grinwis heeft de Prinsjesprijs 2026 ontvangen. De jury, onder leiding van Jetta Klijnsma, eert hem vanwege zijn harde werk, zijn uitstekende kennis van het parlementaire handwerk en zijn constructieve manier van politiek bedrijven. Daarbij gebruikt de jury het werkwoord „grinwissen”, dat volgens haar steeds vaker in de parlementaire Handelingen voorkomt. Het staat voor het combineren van inzet, vakmanschap en oplossingsgerichte samenwerking.

Grinwis zegt verrast en blij te zijn met de onderscheiding. Volgens hem helpt het dat de ChristenUnie zich in het politieke midden bevindt, waardoor hij zowel met linkse als rechtse partijen meerderheden kan zoeken. Hij werkt nadrukkelijk op inhoud en vindt dat voorstellen niet alleen vanwege hun afzender mogen worden afgewezen. Zo diende hij voorstellen in met onder anderen PVV- en Partij voor de Dieren-Kamerleden, onder meer over wonen en openbaar vervoer. Goede relaties en wederzijds vertrouwen zijn volgens hem essentieel om steun te krijgen.

Omdat de ChristenUnie een kleine fractie heeft, behandelt Grinwis veel dossiers. Zijn arbeidsethos zegt hij te hebben meegekregen uit zijn jeugd op een akkerbouwbedrijf. Ook de steun van zijn vrouw en zijn christelijke geloof geven hem naar eigen zeggen kracht.

Hij haalt voldoening uit concrete resultaten, zoals het bevriezen van het eigen risico op 385 euro en het afschaffen van de verhuurderheffing. Vooral de gevolgen van die belasting voor kwetsbare Haagse wijken motiveerden hem. Daarnaast vindt hij het waardevol om ingewikkelde politieke dossiers kritisch te onderzoeken, bijvoorbeeld via scherpe Kamervragen over stikstofbeleid.

Tegelijkertijd ervaart Grinwis machteloosheid wanneer hij boeren, toeslagenouders of dakloze jongeren spreekt. Hij probeert hun problemen te vertalen in moties en amendementen, maar erkent dat Kamerleden niet alles kunnen oplossen. Zijn politieke werk ziet hij daarom als een combinatie van bidden en werken, in het besef dat de uiteindelijke uitkomst niet volledig van hem afhangt.