CT-scans onthullen de verborgen zintuigen van de dodo

In dit artikel:

Een internationaal onderzoek werpt nieuw licht op hoe de uitgestorven dodo zijn omgeving waarnam. Wetenschappers onderzochten gegevens van drie dodoschedels, waaronder de twee enige volledig intacte exemplaren ter wereld. Die worden bewaard in het Natural History Museum Denmark in Kopenhagen en het Oxford University Museum of Natural History. De schedel in Kopenhagen werd met CT-röntgenstraling onderzocht, waarna de onderzoekers een digitaal model maakten van de ruimte waarin de hersenen lagen.

Door deze modellen te vergelijken met schedels van moderne duiven en tortelduiven, de naaste levende verwanten van de dodo, kregen de wetenschappers aanwijzingen over zijn zintuigen en leefwijze. De dodo had waarschijnlijk een goed ontwikkeld reukvermogen. Ook zijn opvallende bovensnavel kan een belangrijke tastfunctie hebben gehad, bijvoorbeeld bij het zoeken naar voedsel op Mauritius, waar de vogel lange tijd geïsoleerd leefde. Daarnaast wijzen bepaalde kenmerken erop dat de dodo mogelijk niet alleen overdag actief was, maar ook rond zonsopkomst en zonsondergang.

De studie, gepubliceerd in de Zoological Journal of the Linnean Society, spreekt het stereotype van de domme, trage en onhandige dodo tegen. Er is geen bewijs dat hij minder goed kon denken dan moderne duiven. Wel benadrukken de onderzoekers dat schedelvormen geen sluitend bewijs voor gedrag leveren. De resultaten zijn daarom vooral aanwijzingen die helpen het leven van de dodo, die aan het einde van de zeventiende eeuw uitstierf, nauwkeuriger te reconstrueren.