China loopt ver voorop met groene waterstof, maar Nederland heeft iets wat moeilijk te kopiëren is

In dit artikel:

China domineert de wereldwijde markt voor groene waterstof. Het land heeft volgens IDTechEx ongeveer 19 gigawatt aan groene waterstofprojecten vastgelegd, goed voor circa 55 procent van de wereldwijde pijplijn. Het IEA meldt bovendien dat China in 2025 bijna driekwart van de nieuw geïnstalleerde elektrolysecapaciteit leverde. Dankzij goedkope hernieuwbare stroom, grootschalige productie en geïntegreerde toeleveringsketens zijn Chinese elektrolysers veel goedkoper dan Europese: ongeveer 500 tot 1.100 dollar per kilowatt tegenover 1.900 tot 2.500 dollar buiten China.

Die prijs voorsprong betekent volgens de analyse niet dat Europa de waterstofeconomie verliest. De uiteindelijke kosten hangen ook af van elektriciteit, betrouwbaarheid, onderhoud, opslag, transport en de aansluiting op industriële afnemers. Nederland heeft juist op dat vlak een strategisch voordeel. De Rotterdamse haven brengt importterminals, raffinaderijen, chemische industrie, offshorewindinfrastructuur en verbindingen met het Duitse Ruhrgebied samen. Ook wordt gewerkt aan waterstoftransport en ondergrondse opslag.

Het Havenbedrijf Rotterdam voorziet dat in 2050 mogelijk 20 miljoen ton waterstof per jaar via de haven stroomt, al is dat geen garantie. Zoutcavernes kunnen grootschalige opslag bieden; in juli 2026 trok het kabinet 450 miljoen euro uit voor het HyStock-project in Zuidwending. Tegelijkertijd loopt de aanleg van het landelijke Gasunie-netwerk gefaseerd en komen belangrijke verbindingen met industriële clusters waarschijnlijk pas in de jaren dertig beschikbaar.

Nederland hoeft China daarom niet te verslaan in de productie van elektrolysers. De kans ligt in het importeren, opslaan, vervoeren en efficiënt leveren van waterstof aan de Europese industrie. Daarvoor moet het Nederlandse energiesysteem wel tijdig worden voltooid, voordat andere Europese knooppunten de voorsprong inlopen.