Cafeïne in het water heeft op vlokreeftjes hetzelfde effect als deze parasiet

In dit artikel:

Cafeïne in vervuild rivierwater kan het natuurlijke vluchtgedrag van vlokreeftjes veranderen. Onderzoekers van de Universiteit van Bonn onderzochten 120 vlokreeftjes uit een beek, waarvan de helft besmet was met de parasiet *Polymorphus minutus*. Die parasiet manipuleert zijn gastheer zodat die minder lichtschuw is en vaker wordt opgegeten door watervogels, waarin de worm volwassen wordt.

De dieren verbleven twintig uur in water met een hoge cafeïneconcentratie, vergelijkbaar met zwaar vervuilde rivieren, of in water met een veel lagere achtergrondconcentratie. Daarna werden hun bewegingen getest in een buis met een lichte en een donkere helft. Vlokreeftjes uit het sterk vervuilde water bleven langer in het licht en staken vaker de grens tussen licht en donker over. Het effect op hun lichtschuwheid was ongeveer even groot als dat van de parasiet. Besmette dieren bleven eveneens langer in het licht, maar bewogen niet aantoonbaar meer.

De effecten versterkten of neutraliseerden elkaar niet. Omdat cafeïne wereldwijd via afvalwater in rivieren terechtkomt en daar maanden aanwezig kan blijven, vrezen de onderzoekers dat de stof het ecologische evenwicht kan beïnvloeden. Vlokreeftjes zijn belangrijk voor de afbraak van bladeren en vormen voedsel voor vissen en watervogels.