7.000 jaar oud, maar verrassend vertrouwd: in Spanje zijn geiten al die tijd niet veel veranderd

In dit artikel:

In de Cueva de los Murciélagos bij Albuñol in Zuid-Spanje zijn twee stukken geitenleer gevonden die ongeveer 7.250 tot 7.000 jaar oud zijn. De uitzonderlijk droge omstandigheden in de grot zorgden ervoor dat het leer bewaard bleef; op een stuk zitten nog haren en vier doelbewust gemaakte gaatjes. Omdat het leer was gelooid, gebruikten mensen het waarschijnlijk voor kleding of een voorwerp dat bij een begrafenis hoorde.

Koolstof-14-datering plaatste de vondst in het vroege neolithicum. Ondanks de ouderdom konden onderzoekers DNA uit het leer halen. Daaruit bleek dat het afkomstig was van een tamme vrouwelijke geit, niet van een wilde Spaanse steenbok. De vondst laat zien dat de bewoners in Zuid-Spanje geiten niet alleen voor voedsel hielden, maar ook hun huid als grondstof benutten.

Het DNA vertoont bovendien de sterkste overeenkomst met de moderne Bermeya, een geitenras uit Noord-Spanje. Dat wijst op een genetische continuïteit tussen Iberische geitenpopulaties over duizenden jaren, al is niet bewezen dat het om een directe voorouder gaat. In het oude DNA ontbreken Afrikaanse kenmerken die sommige huidige Spaanse rassen wel hebben. Afrikaanse geiten zijn mogelijk pas later met Spaanse populaties gekruist. De onderzoekers, onder wie Kevin Daly van University College Dublin, publiceerden hun resultaten in PLOS One. De vondst is extra waardevol omdat DNA in oud organisch materiaal uit warme gebieden als Zuid-Spanje zelden bewaard blijft en kan helpen de verspreiding van gedomesticeerde dieren door Europa te reconstrueren.